In de periode van mijn scheiding heb ik soms veel wilskracht nodig gehad om stevig te blijven staan in de opvoeding van mijn kinderen.  Ze waren toen 5 en 3 jaar.  Ik wilde ervoor zorgen dat mijn kinderen konden voelen dat ik hen wél altijd graag zou blijven zien. Ik wilde ook graag dat ze bij mij vrijuit konden vertellen over wat voor leuks ze bij papa hadden gedaan. Ik probeerde een sfeer te scheppen waarin hun vragen, hun verdriet én hun enthousiasme welkom waren.

Ouders die scheiden, weten dat dit niet evident is. Soms leek ik bijna te verdrinken in de gevoelens die de scheiding meebracht.  En tóch wilde ik er op een goede manier staan voor mijn kinderen.  Dankzij de cursussen en coaching in PRH lukte dat. Ik vond een weg om me op het belang van mijn kinderen te richten en zorg te dragen voor mijn eigen gevoelens. Ik ben blij voor mezelf én voor mijn kinderen dat ik die ondersteuning heb gevonden!